(R)evolutie in typografie

Websites hebben het op het gebied van typografie altijd moeten doen met een kleine keuze. Voor CSS was het nauwelijks mogelijk invloed uit te oefenen op zaken als witruimte en regelhoogtes. Op dat vlak zijn we gelukkig redelijk ver, maar als het om keuze van lettertypes gaat zijn we nauwelijks verder dan 10 jaar terug.

In de loop der tijd zijn allerlei slimme methodes verzonnen om, hoewel gebruikers slechts een handjevol lettertypes (altijd) beschikbaar hebben, toch andere lettertypes in sites te gebruiken. Technieken als sIFR en cufon zijn hiervoor ontwikkeld. Wat eigenlijk nodig was is een manier om lettertypes te ‘embedden’ in pagina’s, zoals in Flash en pdf al mogelijk is.
Hiervoor is in CSS 3 de @font-face eigenschap toegevoegd: Zet een lettertype-bestand op je server, link ernaar in de CSS en je bent klaar. Safari, Opera en (binnenkort) Firefox ondersteunen deze techniek. Internet Explorer helaas niet, hier is een eigen techniek (EOT) voor verzonnen.

Toch lijkt het erop dat het dus binnenkort écht mogelijk word allerlei lettertypes in sites te gebruiken. Helaas: De font foundries, de lettertype-eigenaren, staan embedding in sites niet toe in de licentievoorwaarden. Waarom? Om dezelfde reden dat filmstudio’s en platenlabels ‘open’ verspreiding van hun content tegengaan: Het word bijzonder gemakkelijk lettertypes te kopiëren voor eigen gebruik.

Toch lijkt er ook hier een verschuiving op te treden, de afgelopen tijd worden steeds meer lettertypes geleverd met (optionele) embedding-licentie, en met de aankondiging van Typekit, dat beloofd een soort iTunes voor lettertypes te worden, lijken ook grotere foundries overstag. Zie voor een overzicht van de ontwikkelingen ook Jeffrey Zeldman.

Weblogarchief

Reacties

Geef een reactie


2 × = 18